Başkanlık rejiminin kökeni, Amerika'nın 1787 yılında İngiltere den bağımsızlığını kazanan Amerikan Anayasa kongresine katılan delegeler tarafından; kralın yerini tutacak ,yürütmenin ve yasamada Kuvvetler ayrılığının daha iyi uygulanabilmesi için icat edilmiştir. Başkanlık, yarı başkanlık ve seçilmiş başkanlık olmak üzere üç değişik uygulaması vardır . Başkanlık rejiminde başbakan ya da cumhurbaşkanı makamı yerine başkanlık makamı bulunuyor. Başkan meclis tarafından seçilmeyip doğrudan halk tarafından seçiliyor ve Meclis’te halk tarafından seçilir.

Başkanlık sisteminin en önemli özelliği  ise  meclis’ de başkan’ da birbirine üstünlük taslayamıyor.

Başkanlık sisteminde bakanları başkan atıyor ya da görevden alıyor. Üstelik başkanın, bakanları meclis içinden seçme zorunluluğu da yok. Bu sistemde, yürütme organını temsil eden başkanın, yasama organını fesih yetkisi yok. Aynı şekilde, yasamanın güvenoyu uygulamasıyla başkanı düşürme yetkisi bulunmuyor. Bu bağlamda, başkan, bakanlarını çeşitli alanlardaki uzmanlardan seçebilir. Başkanlık sisteminde yürütme organının yetkilerinin geniş olması nedeniyle, hükümetlerin hızlı ve etkin karar alma becerisi daha yüksek. Kuvvetler ayrılığı (yasama, yürütme ve yargı) ise tam anlamıyla uygulanıyor. Birbirlerinin görev alanlarına karışamıyorlar.

Başkanlık sisteminde meclis yasaları hazırlanması ve bütçenin oluşturulması konusunda yetkiliyken,başkan tüm politikayı ve uygulamayı belirleme yetkisine sahip. Ancak başkan yönetime karışmasına izin vermediği meclisin denetimi altında çalışıyor. Tabii ki kimse dokunulmaz değildir

Başkanlık rejiminde başkan ile meclis arasındaki hakemliği yüksek yargı, yani Anayasa Mahkemesi yapıyor. Yani başkanlık sisteminde başkan ile meclis birbirinden bağımsızken Anayasa Mahkemesi her ikisinden bağımsız olarak hakemlik görevi yürütüyor. Bu nedenle başkanlık sistemine kesin kuvvetler ayrılığı deniyor.

Kısaca başkanlık sisteminin faydası, Kuvvetler ayrılığının ve yasamanın daha iyi uygulanabilmesini sağlamak, yürütme organını başkan vasıtasıyla güçlendirmek. parlamentonun daha etkili ve yetkili olması sağlamak.yüzde onluk barajın yüzde beşe çekilmesi ve her kesimin parlamentoda temsilinin sağlanmasına sebep olur. Ayrıca yargı da kuvvetler ayrılığı içinde olduğundan, süratli hareket etme olanağı bulur, başkana daha güçlü bir yönetim sağlar.

 

Türkiye için,özellikle bölücülük konusunun gündemde kalması , eyalet sistemine.başkanlık sistemine paralel olarak geçilmesini gündeme getirebilir. Türkiye'nin bölünmesi problemine sebep olabilir.Dolaysiyle Türkiye,Fransa gibi federal olmak zorunda değildir bu anlamda bu tür bosluklara meydan verilmemeli bu gibi konuları aceleye getirilmemeli ,dikkatlı olmalı ve düzenlemeleri iyi yapmalıyız.

 

Başkanlık, bizim için yabanci değil daha önce bir monarşi geleneğimiz olduğu için, zorluk çıkmayacağını düşünüyorum. Osmanlı 600 yüz yıl böyle yönetildi Padisahlık özleminiz var diyenlere,cumhuriyet döneminde  Atatürk resmen başkanlık, inönü döneminde ise kısmen yarı başkanlık uygulanmıştır. Ama dediğim gibi eyalet sistemine gitmemek ve başkanın yetkilerinin istismar edilmemesi için gereken denge sistemlerini iyi kurmak şartıyla....

 

Başkanlık sistemine karşı çıkanlar diyorlar ki bu sistem diktatörlük getirir. Şu anda Kuvvetler birliği tek elde toplanmış durumda. Bu güç başkasının eline geçerse ne olacak? ne olduğunu 28 şubat’ta gördük(!) Yarın başkasının eline geçerse ne olacağını AKP’ örneği ile gördük Biz devamlı birbirimizden intikam alan bir toplum mu olacağız? Yoksa Kuvvetler birliğini birbirinde ayıran, uzlaşılaşarak yeni rasyonel bir anayasamı yapacağız…

 

Mevcut siyasi partiler demokratik değiller ön seçim yapılmıyor. Zaten 550 milletvekilini üç kişi seçiyor, yani Erdoğan Baykal Bahçeli seçiyor hal böyle olunca milletvekilleri kendi Özgür iradelerinin, yerine parti liderleri ne dedi ise devlet memuru gibi parmak indir ve kaldır gibi hareket etmek zorunda kalıyorlar.

Başkanlık siteminde dört yılda bir başkanı ve milletvekilini de halk seçiyor üstelik başkanlık sisteminde başkan iki kere seçilebiliyor üçüncü kez aday olamıyor dolayısıyla liderlik sultasından kurtulmuş oluyoruz. Bu sisteme karşı çıkanlar mevcut sistemde rant ve çıkar sağlayanlardır. çıkarları ellerinde gideceği için karşı çıkıyorlar, sizin için değil. Bunlara kanmayın. Dünyanın en gelişmiş ülkesi Amerika’dır. Bu sistemle yönetilir savaşlar krizler ve seçimler de hiç bir şekilde hükümet sorunu olmaz, istikrar devam eder ve onun için ülke gelişmiştir.

 

Türkiye de insanlarımız ne yazık ki son dönemlerde etnik kimliğe bakıyorlar. Türk ne yaparsa yapsın Kürtler için bir şey ifade etmiyor Kürt ne yapar yapsın Türkler için o bir Kürt dür Sünniler ne yaparlarsa yapsın Aleviler açısından o bir yobaz ve yezittir Aleviler ne yaparlarsa yapsınlar Sünniler acısında o bir rafazidir. Örneğin;

Cezaevinden çıkan Ağca davul ve zurna ile karşılandı buna büyük bir tepki oluştu hatta basın Ağca ilgili haberlere kendince ambargo koydu. Diğer tarafta buna tepki gösterenler M. Ali Ağca’dan farkı olmayan kandilden gelen grubu habur da nasıl karışladıklarını gördük. Oymen bir şey söyledi bazı kesimler çok tepki gösterdiler yani devlet karakol basıp asker öldüren köprüleri havaya uçuran kendini desteklemeyen halka baskı zülüm uygulayan ve hatta öldüren okuması ve yazması olmayan seydi Rıza’ya seyirci mi kalaydı tabii ki isyanı bastırma şekli şiddeti ve yöntemi eleştirilir. 

 

Son örneği Baykal olayı; Baykal’ın evinin önü yerine parti genel merkezi önüne çadır kurup bu bir insan zaafıdır onun için Türkiye den halkımızdan ve partililerimizden özür dileriz demeleri beklenirken öyle yapmadılar.Cumhuriyete.partiye.ve eşine ihanet edene sahip çıktılar, yani hangi etnik kökende olursanız  olun haklı veya haksız ne yaparsanız yapın bizim ki yapmışsa haklıdır diyorlar .Türkiye'nin etnik ve siyasal zihniyet yapısından dolayı Samsun’a Merzifon e’....ni.. Diyarbakır’a Bismil e’…ni aday gösterseniz kazanır. Dolayısıyla ileriki yıllarda ikili üçlü ve hatta dörtlü koalisyon hükümetlerine maruz kalacağız. Bu da ülkenin kalkınması ve gelişmesini engelleyecektir.

 

Başkanlık sistemine karşı çıkanlar diyorlar ki bugün Türkiye de hükmet istikrarsızlığı sorunu mevcut değil, bugün değil ama yarın olacak önemli olan yarını görmek. Örneğin, Amerikan sosyal sigorta kurumunun 2050 yılında açık vereceği hesaplanıyor. Adamlar şimdiden 50 yıl sonrası açığı karşılamak için fon oluşturdular. Biz ise bugün yok deyip geçiştirmeye çalışıyoruz. Önemli olan ileriyi görmek aslında buna karşı çıkanlar genelde sol düşüncede olan kişilerdir. Bu korkunun nedeni Türkiye de seçmenin % 60 sağ eğimli olmasında kaynaklanıyor.

 

Suçu halktan ve seçmende bulmayalım kabahati ve suçu birazda kendinizde arayın siz halkın layık olduğu hizmeti vermezseniz her an halkla birlikte olmazsanız onun inanç gelenek örf ve adetlerine saygı duyup ve düşüncelerine istek ve ihtiyaçlarına hiçbir zaman ilgi göstermeseniz onun inancıyla duygu ve düşünceleriyle uğraşırsanız halka her zaman gerici yobaz ve rejim düşmanı gibi bakarsanız, halkın muhalefeti yerine meclis muhalefeti yaparsanız, halkın özlemleri odaklı olmadıkça, bu zihniyetten dolayı sol hiçbir zaman iktidar olamaz. aslında korkunuz bu olmalı.   

 

1997 yılında 4 yıl cumhurbaşkanı olan Demirel  6 hükümet atamıştır. Türkiye meclisi hükümetleriyle tıkanıyor.Başkanlık sisteminin sağladığı önemli  avantajlar var her zaman için hükümetin maksimum düzeyde istikarı garanti edilmektedır.Onun için Başkanın atadığı hükümetler sistemini tartışmalıyız .Türkiye'nin etnik ve siyasal yapısından dolayı  başkanlık sistemine geçmemiz gerek. Şu an ki Cumhuriyet sistemi yeterli gelmiyor. Başkanlık sistemi birçok sorunun çözümü olacaktır. Özal ilk adımını atmış ve gündeme getirmişti. Şimdi uygulama zamanı.. AĞCA